Limburgse dialecten
Zoals elke taal bestaat het Limburgs uit een aantal varianten of dialecten die fundamentele gemeenschappelijke kenmerken vertonen. Er bestaat geen gestandaardiseerde vorm van het Limburgs. Elke plaats heeft zijn eigen dialect, maar al deze varianten zijn onderling goed verstaanbaar.
Schriftelijke eenheid
Op initatief van de werkgroep AGL worden er pogingen ondernomen om te komen tot een Algemeen Geschreven Limburgs om zo de productie van lesboeken, cursussen en goed leesbare literatuur te bevorderen. Deze pogingen stuiten echter op veel weerstand van lieden die zich zorgen maken over de mogelijke teloorgang van de verschillende dialecten onder invloed van zo een Algemeen Limburgs.
Zorgen voor het Limburgs
De Raad voor het Limburgs (De Raod veur ‘t Limburgs) is een vergadering van personen die door Gedeputeerde Staten van Limburg zijn benoemd om zorg te dragen voor het Limburgs. De Raad voor het Limburgs is de werkgever van de streektaalfunctionaris. Sinds 2001 is Pierre Bakkes benoemd tot de Limburgse streektaalfunctionaris. Deze functionaris is door het provinciebestuur belast met de dagelijkse zorg voor het Limburgs. Dat is nodig omdat het Limburgs moet concurreren met de andere talen die ook in Limburg voorkomen, zoals het Nederlands. De streektaalfunctionaris moet ervoor zorgen dat het Limburgs blijft bestaan.
Het gebruik van het Limburgs
De positie van het Limburgs in de samenleving is nog altijd sterk, maar verliest aan kracht door invloed van massamedia en mobiliteit. De Nederlandse overheid heeft zich verplicht tot het beschermen en aanmoedigen van het gebruik van de Limburgse taal, maar heeft tot op heden weinig initiatieven daartoe ondernomen. Het is met name aan de Limburgers, en in het bijzonder De Raad voor het Limburgs, de streektaalfunctionaris en ook individuen of instellingen die een positieve bijdrage kunnen leveren tot de versterking van de Limburgse taal, om doortastend op te treden en initiatieven te ontplooien om de positie van het Limburgs te bevorderen.